For the Chief Musician. A Psalm by David, when Nathan the prophet came to him, after he had gone in to Bathsheba.
1Have mercy on me, God, according to Your loving kindness.
According to the multitude of Your tender mercies, blot out my transgressions.
2Wash me thoroughly from my iniquity.
Cleanse me from my sin.
3For I know my transgressions.
My sin is constantly before me.
4Against You, and You only, I have sinned,
and done that which is evil in Your sight,
so You may be proved right when You speak,
and justified when You judge.
5Behold, I was born in iniquity.
My mother conceived me in sin.
6Behold, You desire truth in the inward parts.
You teach me wisdom in the inmost place.
7Purify me with hyssop, and I will be clean.
Wash me, and I will be whiter than snow.
8Let me hear joy and gladness,
that the bones which You have broken may rejoice.
9Hide Your face from my sins,
and blot out all of my iniquities.
10Create in me a clean heart, O God.
Renew a right spirit within me.
11Don’t throw me from Your presence,
and don’t take Your Holy Spirit from me.
12Restore to me the joy of Your salvation.
Uphold me with a willing spirit.
13Then I will teach transgressors Your ways.
Sinners will be converted to You.
14Deliver me from the guilt of bloodshed, O God, the God of my salvation.
My tongue will sing aloud of Your righteousness.
15Lord, open my lips.
My mouth will declare Your praise.
16For You don’t delight in sacrifice, or else I would give it.
You have no pleasure in burnt offering.
17The sacrifices of God are a broken spirit.
O God, You will not despise a broken and contrite heart.
18Do well in Your good pleasure to Zion.
Build the walls of Jerusalem.
19Then You will delight in the sacrifices of righteousness,
in burnt offerings and in whole burnt offerings.
Then they will offer bulls on Your altar.
1In finem. Psalmus David, 2cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.
3Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam. 4Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me. 5Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper. 6Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris. 7Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea. 8Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi. 9Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor. 10Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata. 11Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele. 12Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis. 13Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me. 14Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me. 15Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur. 16Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam. 17Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam. 18Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis. 19Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies. 20Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem. 21Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos.